Architektura Romańska - słowniczek

Romanizm jest architekturą wczesnego średniowiecza. Narodziła się na bazie sztuki wczesnochrześcijańskiej, poszerzonej o wpływy tzw. barbarzyńców. Jej charakterystyczne cechy to gruby masywny mur utrzymujący ciężar sklepienia, najczęściej z ciosów kamiennych, rzadko z cegły. Następnie operowanie łukiem półkolistym w portalach, archiwoltach, otworach okiennych, arkadach. Dopiero w schyłkowej jej fazie pojawi się przysadzisty łuk ostry.

Kościoły romańskie przekryte były najczęściej stropem, bądź sklepione kolebkowo, krzyżowo, a w schyłkowej fazie - krzyżowo-żebrowo. Stawiano je zwykle na planie krzyża, w układzie bazylikowym. Charakterystyczne dla tego stylu są też założenia centralne (rotundy). Często pojawia się empora.

W Polsce jest to najstarsza architektura, związana z początkami państwowości, stąd często jej surowsza i prostsza forma - przeważnie spotykamy u nas małe kościoły salowe kryte stropem, z prosto zamkniętym prezbiterium. Architektura romańska w Polsce kształtowała się pod wpływami niemieckimi i czeskimi.

Reklama