Rzym - kościół San Marco z IV-IX wieku

Piazza Venezia to dzisiaj jeden z najbardziej ruchliwych placów Rzymu. Stąd niedaleko do Centro Storico, na Fora, a co najważniejsze, stoi tu Il Vittoriano - majestatyczna budowla z pomnikiem Wiktora Emmanuela, przez Rzymian zwana Wielką Maszyną Do Pisania. To centrum dzisiejszego Rzymu. Od zgiełku Piazza Venezia uciekamy na spokojniejszy Piazza San Marco. Tu, pilnowana przez spłukaną przez deszcze, hojnie obdarzoną przez rzeźbiarza Madam Lucretię (w rzeczywistości to posąg Izydy), jeden z "mówiących posągów Rzymu", stoi bazylika San Marco.

Historia tego miejsca sięga IV wieku. Kościół ufundował papież Marek, ku czci swojego imiennika Ewangelisty. Pierwsze renowacje miały tu miejsce w VIII wieku, a znaczna przebudowa w wieku IX, za panowania papieża Grzegorza IV. Z tego właśnie okresu pochodzi najcenniejszy skarb kościoła - mozaika apsydialna, przedstawiająca papieża Grzegorza ofiarowującego kościół Chrystusowi, w otoczeniu świętych, między innymi św. Marka Ewangelisty. Papież ukazany jest w charakterystycznym, kanciastym nimbie przynależnym osobom żyjącym. Poniżej znajduje się przedstawienie baranków, o których autor naszego przewodnika napisał, że niedwuznacznie przypominają one lamy. Niniejszym - potwierdzamy owo wrażenie. Na łuku tęczowym znajdują się mozaiki przedstawiające ewangelistów w swoich metaforycznych wyobrażeniach.

I to niestety tyle, jeśli chodzi o romańskie lub późnoantyczne pozostałości w tym kościele. Renesansowa a potem barokowa rewolucja znacznie przeobraziły jego wygląd, choć układ przestrzenny, jaki znamy z innych starych bazylik Rzymu (szeroka nawa główna przekryta stropem, majestatyczna apsyda, rzędy kolumn oddzielających nawy boczne) został zachowany.

Kontynuujemy spacer przez Fora, na odległy Lateran. Żegna nas Madam Lucretia, na której twarzy padający przez setki lat deszcz wyżłobił wyraz lekkiego zdziwienia.

Galeria: 

Reklama