Rokitnica - kościół p.w. św. Bartłomieja z XIII w.

Tuż obok Złotoryi trafiamy do niewielkiej wioski w dolinie Kaczawy. Jest tu kościółek pochodzący z połowy XIII wieku, ufundowany przez św. Jadwigę Śląską, która - jak notują kroniki - była tu w 1243 roku.

Zbudowano go z kamienia łamanego (opus incertum). Jest to jednonawowa świątynia z prezbiterium zamkniętym pękatą apsydą. Forma typowa dla kościółków romańskich, choć w niektórych źródłach przeczytamy, że jest wczesnogotycki - jest w tym godny lepszej sprawy upór, żeby klasyfikować kościoły do gotyku lub romanizmu wg siekierkowego podziału XIII wieku na pół. Rokitnicki kościółek, jak świątynie Lwówka Śląskiego i Złotoryi, pochodzi z czasów, kiedy jedna epoka płynnie przechodziła w drugą.

Dlatego w apsydzie znajdziemy już ostrołukowe, choć przysadziste rozglifione okienka. Szczęśliwie apsydy, w odróżnieniu od pozostałych partii, nie pokrywa tynk. Pierwotną bryłę zaburzają dobudówki - wieża, zakrystia i dwie kruchty z XVI i XVIII w. Ostrołukowe rozglifione okienka zachowały się także w ścianie prezbiterium, nad dachem północnej dobudówki.

Prezbiterium sklepione jest krzyżowo bez żeber, oryginalne jest też sklepienie apsydy. Sam kościółek nie jest może perłą na romańskim szlaku, ale będąc w Złotoryi nie sposób go pominąć. Trudno tylko trafić - żeby nie wspinać się na wzgórze piechotą trzeba skręcić z głównej drogi w prawo (drogowskaz na szkołę), a najlepiej zapytać miejscowych.

Galeria: 

Reklama