Fraueninsel - klasztor benedyktynek z VIII/XI/XIII wieku

Klasztor na Fraueninsel, niewielkiej wysepce na bawarskim jeziorze Chimsee, ufundowany został w VIII wieku przez bawarskiego księcia Tassilo. Klasztor poświęcono w 782 roku, a w 788 roku wszedł w jego posiadanie Karol Wielki, następnie trafił w ręce jego wnuka, Ludwika Niemieckiego. Po najeździe Węgrów w XI wieku klasztor wchodzi w okres prosperity, który trwa do XV wieku. W XVIII wieku niestety klasztor zostaje gruntownie przebudowany...

Historia samych murów kościoła niknie w mrokach głębokiego średniowiecza - część murów zapewne pamięta czasy Karola Wielkiego, faktem natomiast jest, że w XI wieku kościół już stał. W XII i XIII wieku kościół został powiększony i przebudowany, zmiany wprowadził też gotyk i - oczywiście - barok.

Do kościoła prowadzi od południa bardzo ciekawy, grubo ciosany, uskokowy portal. Archiwoltę i kapitele kolumienek zdobią geometryczne wzory. Po obu stronach portal flankują masywne kolumny, stojące na bazach w kształcie potwornych twarzy. Na kolumienkach spoczywają maszkarony.

Kościół jest trójnawową bazyliką bez transeptu. Niskie, przysadziste arkady o pełnym łuku i masywne filary, które kiedyś dźwigały romańskie sklepienie, oddzielają nawę główną od naw bocznych. Nawa główna została poniesiona, kryje ją dzisiaj sklepienie gotyckie. Sklepienia krzyżowo-żebrowe przekrywają nawy boczne. Wewnątrz kościoła zachowało się wiele romańskich fresków, których tropienie w różnych punktach budynku powierzamy spostrzegawczości zwiedzającego.

Klasztor na Fraueninsel wiąże się z kultem św. Irmengardy, przeoryszy klasztoru z IX. wieku. Jej kult datuje się już na XI wiek, chociaż świętą została dopiero w XVIII wieku. Kaplica jej poświęcona znajduje się na tyłach prezbiterium. Tu pielgrzymi (pielgrzymki? bo pielgrzymują do niej głównie kobiety) zostawiają swoje dary. Widok dziecięcych rysunków obok srebrnych czy złotych wotów sprawia ciekawe wrażenie. Dominuje w nim głównie kontrast.

Obok kościoła stoi ciekawa, ośmioboczna dzwonnica, której dole dwa piętra pochodzą z XII wieku. Wyższe piętra dobudowano w wieku XV, a charakterystyczna cebula pochodzi z XVII wieku. Wieża stoi w miejscu dawnych, karolińskich zabudowań klasztornych.

Słodko tu, na tej mniszej wysepce, gdzie od ponad tysiąclecia milczące zakonnice wytwarzają podobno świetne miody, piwo a nawet nalewkę. Ale Bawaria to przecież kraina wspominanych już kontrastów. I tak na słodkiej mniszej wysepce, na porośniętym różami cmentarzyku śpi snem bynajmniej nie sprawiedliwego Generaloberst Alfred Jodl, stracony w Norymberdze...

Galeria: 

Reklama